mezuniyet

hosuma gidiyor buradan gitmeye yakinlasmis olmak, cogu kisinin abisi olmak, yeni gelenlerin benden 4 yas kucuk olmasi, gelip bana danismasi, turk ogrenci grubunun baskanligini "yeni" ogrencilere birakmak, bir gun buradan cekip gidecek olmak. sonuna gelindikce yapilacak is artar derlerdi gercekten oyle oluyor, bir suru yarim kalan is var nasil bitecek bakalim bunlar ya da ne kadari ne zamana kadar bitecek. doktora ogrencileri birbirine kac yil kaldi diye sormuyor, kac yil bitti diye soruyor cunku ne zaman bitecegini pek bilen olmuyor :) ama benim az kaldi hoca sik sik mezuniyetten bahseder oldu. mezun olunca bizi unutmazsin beraber calisiriz daha vs. calisirim tabii konular acilmaya basladi, daha fazla yapilacak sey var gibi gorunuyor, daha guzel daha iyi insanlarla calisiyoruz, belki biraz da daha iyi goruyorum artik projeyi, daha iyi anliyorum, el yordami ile gitmiyoruz gibi geliyor artik. gelecek sene aralik gibi mezun olacagim sanirim ama cok buyuk bir beklenti de yaratmayim simdi hepinizde. donemin baslamasina bir hafta kaldi, enteresan bir sekilde heyecanliyim okul basladigi icin.

ilk senelerde kolay dersleri secerdim alakali olsun olmasin, sirf kredi dolsun diye. gecen sene farkettim ne kadar gereksiz yere bu dersler icin zaman harcadigimi. donup baktigimda adam akilli birkac ders haricinde alakasiz, hikaye dersler aldigim cok. projeler de hata yaptigim yerler var sonradan ortaya cikan. bu sene yapmiyorum boyle, kredilerim doldu ders almama gerek yok ama GE'de calisma sansim olursa sorun olmasin diye bir imaging dersi, bir de bu donemki projede isime yarayacak finite element methods diye bir ders aliyorum. zor dersler ama B alsam yeter zaten, onemli olan dersin gerekli kisimlarini alip yola devam edebilmek.

bugunlerde de aklima geldi, babam kucukken soylerdi hep cagatay surekli yaninda biri oldugu zaman daha iyi calisir diye. gercekten dogru ve bunu kirmak cok zor. kendi kendime motive olamadigim zamanlar cok oluyor. birileriyle beraber calistigim zaman daha uretken oluyorum, hem guzel hem de kotu bir sey aslinda. tembel biriyim ben, basarisiz degil ama tembel biriyim. en azindan bu doktora suresince ve bilkentin son senesinde gayet guzel tembellik yaptim belirli zaman araliklari haricinde. bakalim ne zaman yenebilecegim bu kotu huyu.

Italya'dan

Biraz sondan basa dogru oldu ama olsun bakalim. Bu son gece, son pizzami yemeden onceki durum. Pizzalar malum ince, ve ben vejeteryan aliyorum. Domuz etinin tadini gercekten begenmiyorum.



Bu iki resimde son gunden bir onceki gece sanirim. Butun herkes kucuk bir adaya gidip oranin plajinda sadece bizim grup, tek basimiza, gunleslenip aksam olunca da yemek yedik. Plaji kapattik yani. Adanin birkac tane ufak plaji vardi zaten. Ufak dedigimde 100 kisilik iste. Tekne ile gidiliyor, tekne kiyiya yanasamiyordu. Ufak botlarla kiyiya tasidilar herkesi. Bizim mayolar ustumuzde oldugundan, verdik cantamizi ufak bota, atlayip yuzduk kiyiya kadar. Donerken de aynen. Gece 12de yaklasik yirmi kisi hepberaber teknemize yuzduk.






Bu ada Salina adasi olsa gerek. Buyuk bir adaydi Salina. Bu ada takimlarina Aeolian adalari deniliyor. Irili ufakli 8 tane ada var. Bizim kaldigimiz ada Lipari, en buyuk ada Lipari. Ikisinde, Stromboli ve Vulcano, aktif yanardag var. Stromboli Vulcano'dan daha aktif. Zaten Etna yanardagi da Sicilya'da biliyorsunuz. Cok yanar doner bir yer bu Sicilya. Etnayi da bayaga bir uzaktan gorme firsatimiz oldu. Dikkat ederseniz eger kumsalin siyah oldugunu gorebilirsiniz (ayagima bakin). Yanardaglar yuzunden hep. Dondurmaya gelince, Gelato diyorlar bildiginiz gibi. Bizim maras dondurmasinin yerini kesinlikle tutmasa da Amerika'daki dondurmalarda kat be kat iyi.





Geri kalanlar da arta kalan guzel resimlerden. Ilki ucaga binmeden birkac saat once benim gibi ucmadan once zaman oldurmek isteyenlerle yemek yiyisimiz. Diger ikisi de bir bot turu sirasinda cekilmis fotolar. Guzeldi, ama bir daha gidecegimi sanmiyorum. Italya'nin bence en guzel sehri ne Roma ne Venedik ne de Adalar. Floransa.